Was isch nöime dr Ungerschied zwüschere Lerche unere Lärche? Genau, ds einte isch e Vogu u ds angere e Boum.
Bi de Vögu isch es vor auem d Fäudlerche, wo me öppe no gseht - oder besser gseit: ghört. Die Lerche flüge im Summer
ganz höch obe u trällere, dass es e Fröid isch. D Fäudlerche chöi grad es paar Minute düresinge, o bim Yschnufe u
Usschnufe. Das
chöi nid emau die beschte Jodler! Kes Wunger, hei früecher d Dichter die Vögeli i ihrne Värse prise.
Obschon die Lerche scho sehr uffäuig sy, gö d Ortsbezeichnige mit «Lerche» oder «Lärche» houptsächlech uf d Böim
zrügg. Drvo usgno sy sicher moderni Strassenäme, wo me natürlech gärn sones Vögeli nimmt - es geit de für
Immobilieverchöifer o chly ringer. Item. Auti Ortsnäme
gits aber o. Z Marbach gits ds «Lerchemättili», z Oberburg steit imene Bodezinsurbar vo 1535
«lerchen mattenn» u grad zwöimau gits im Gebiet vor Wuche-Zytig «Lerchenberg». Dr eint isch uf dr Schonegg –
oder «Schonig» wie me seit - bi Sumiswaud u dr anger im südweschtlechschte Egge vo Dürreroth. Scho i de
Amtsrächnige vo 1708 bis 1739 wird dä Ort a us «Lerchenberg» bezeichnet. Itze wärdet dir säge,
dass die Ortsbezeichnige ja aui eso gschribe wärde wie dr Vogu. Ja, ds Wort «Lärche»
fingt me i Ortsnäme nid. Aber weme chly zrügg geit, de gseht me, dass ds authochdütsche Wort vo däm Boum
«lerihha» isch gsy u när us däm ds mittuhochdütsche «lerche» isch worde. Die hochdütschi Variante «Lärche» isch
auso ersch speter entstange. Bim Gebiet
«Lerchgrabe» bi Wigge hei d Lüt dä Name ender mitem Vogu i Verbindig brunge, u däm scherzhaft o «Vogusang»
gseit. U när gits o no dr
Familiename Lerch, wo unger angerem z Rüegsou u z
Sumiswaud beheimatet isch. U genau i dene Gmeinde gits o Ortsnäme, wo e Zämehang mit dene Familie hei:
«Lerchhüsli». Das bedütet ja nüt angersch, aus dass
die Heimetli früecher - oder villech geng no - amene Lerch hei ghört. Dr Familiename chunnt äue o vom Ortsname,
auso vom Boum.