Me het d Ächerli chly längzoge

«Lenggen» isch mir ufeme aute Plan vo Langnou ufgfaue. Me fingt o no historischi Queue: Imene Protokou usem Jahr 1770 steit «an der Langgen» u im Durheim-Verzeichnis vo 1838 wird «Lenggen» ir Gmein Langnou aus Gebiet mit acht chlyne Buregüetli u eim grössere Huus beschribe. Weme hüt i dere Längge obe steit, de gseht me eigentlech kener Matte, Weide u Ächer - drfür e Zilete Hüser. Ahand vo dere Beschrybig vo 1838 gseht me guet, wie ds Dorf Langnou i knapp 200 Jahr gwachse isch. Hüt stöh ja no viu wyter ueche Hüser. Dr Ortsname «Lenggen» isch aber nid ganz verlore gange: Afe einisch gits dr «Lenggenweg» u när heisst no es Auters- u Pflegeheim «Lenggen». Chly wyter obe, u das isch de sogar usserhaub vom Siedligsgebiet gits de no d Flurbezeichnig «Länggelöchli». Das isch de scho veiechly amene Bord obe. Im Gebiet vor «Wuche-Zytig» gits eso «Längge»-Ortsnäme nume dert. We öppis zimli säute isch, de isch das äue o öppis Spezieus. «Längge» chunnt nämlech nid eifach vo «läng». Dr Ursprung isch afe einisch ds Verb «länggen», wos scho im Authochdütsche het gä. Das Wort meint, dass me öppis id Längi zieht. Uf Flurnäme bezoge, sy zimli sicher ganz längzogni Matte u Ächerli gmeint. Dr Hiiwys usem Durheim-Verzeichnis, dass es dert acht chlyni Güetli heig gha, dütet o drufhäre, dass die Bitze i däm Gebiet äue nid grad sehr gross sy gsy. Es chönnt aber o no sy, dass ds authochdütsche «lanca» am Aafang vo dere Bezeichnig steit. Das het ursprünglech «Biegig» bedütet u isch für Glänk - vor auem für d Huft - brucht worde. Die Ortsbezeichnig miech im Fau vo «Lengge» z Langnou o no Sinn: D Topografie isch nämlech eso, dass das Gebiet zimli äben isch, unger u obedranne aber stotzig - es het auso wie zwöi Glänk. Aporpos Glänk: Das ryhmt sech uf Länk. Bi däm Schiiort im Simmitau isch ja geng d Frag, wie me das korräkt schrybt. I cha nech säge: Scho 1370 isch «an der Leng» notiert worde u nid «in der» oder nume «in».